Gdy wszelkie słońce zagaśnie...

Gdy osoba, Ci najbliższa rani Cię do granic możliwości, okazuje się że granice te potrafią się poszerzać...ale okazuje się również, że granice są... Próg bólu gdy wszystkie czułostki okazały się wymuszone...kłamliwe ...średnie... znajduje się w pobliżu zenitu... Nie ma odwrotu gdy padną pewne słowa... Po prostu nie ma... Coś blokuje się w człowieku... odcina... Spustoszenie emocjonalne jest katastrofalne... Nie zostaje nic... poza ciemnością i zimnem tak dotkliwym że nie jest ono możliwe do zwalczenia... Nie chcę już czuć... Nie chcę czułości, miłości czy troski... Bo i po co... i tak przegra z tym co banalne, co płytkie, co sztuczne... Znikam w ciemności... Niewidzialność to błogosławieństwo... Tak jak i samotność...